Ο Γρηγόρης Αρναούτογλου βρέθηκε στο Συνέδριο “Ηγεσία και Εργασία” και συγκλόνισε
με όσα είπε για τις επιλογές στη ζωή του, αποκαλύπτοντας πως νιώθει δυστυχισμένος.
«Δεν ξέρω καν τι σημαίνει ευτυχία. Δεν ξέρω καν πώς ξεκουράζεσαι. Έχω σοβαρό πρόβλημα
με αυτό. Δουλεύω από 13 ετών. Για κάποιους λόγους έπρεπε να δουλέψω. Πηγαίνω στις
διακοπές και σε τρεις μέρες βαριέμαι και θέλω να ξαναγυρίσω στη δουλειά. Είμαι τόσο
δυστυχισμένος. Τόσο δυστυχισμένος. Έχεις ένα τόσο δα μικρό ανθρωπάκι, που ούτε…
ούτε μπορώ να δώσω συμβουλή ούτε ξέρω να κάνω τίποτα απ’ όλα αυτά… Με λυπάμαι.
Εύχομαι, ο Θεός να με βοηθήσει να βρω λίγο τον δρόμο της ευτυχίας και της πραγματικής
επιτυχίας.
Γιατί έπασχα, εκτός όλων των άλλων, και από ανηδονία. Είναι μία ασθένεια θα το έλεγα η
ανηδονία, που πάρα πολλές φορές… Η ανηδονία τι ήτανε; Από τα πιο απλά πράγματα, ας
πούμε. Από 17 χρονών ζούσα για να πάρω το δίπλωμα αυτοκινήτου. Τρελαινόμουνα από τα
14. Και μόλις έπαιρνα το δίπλωμα αυτοκινήτου, έμπαινα στ’ αμάξι, έκανα μια βόλτα, και
έλεγα…”Αυτό ήτανε;”. Ήθελα να πάω να φάω κάπου, σε ένα εστιατόριο, σαν τρελός!…
Πήγαινα εκεί, το έτρωγα, “Αυτό ήτανε;”. Δεν απολάμβανα ποτέ το σκοπό. Δηλαδή
ουσιαστικά την επιτυχία.
Κάνω τα τελευταία τέσσερα χρόνια έναν αγώνα, να ξαναγυρίσει λίγο η χαρά στην τηλεόραση, 80% ενημέρωση – 20% ψυχαγωγία… Αυτό, κάτι λέει. Ψυχολογικά, πρέπει να εμφανιστεί ένας ψυχίατρος.
Και οι ψυχαγωγικές εκπομπές, σου λένε, “για να μας δούνε, πρέπει να βάλουμε ενημέρωση”
. Ακόμα και άνθρωποι που δεν είναι, έτσι, τόσο ικανοί να κάνουν ενημέρωση…
Κάνουν ενημέρωση! Και, τα πιο σκληρά θέματα… Σου λέει, “να βάλουμε 80%, για να μας
δει ο κόσμος”. Ενώ κάποτε λέγαμε, “Πάμε, να γελάσουμε, για να μας δει ο κόσμος”,
τώρα λέμε… “Πάμε να βάλουμε κάτι σκληρό, για να μας δει ο κόσμος”. Και είναι 80-20.
Αυτό που τουλάχιστον επιθυμώ, πριν φύγω απ’ αυτή τη δουλειά, είναι… τουλάχιστον το
50 – 50» ανέφερε, μεταξύ άλλων, ο Γρηγόρης Αρναούτογλου.
